Czas mija nieubłaganie i zaobserwowałam to w chwili obecnej i jestem w lekkim szoku.  Pamiętam swoje dziecięce lata, kiedy to bez ustanku bawiłam sie z innymi dzieciakami z dzielnicy. W chwili obecnej to wygląda inaczej. Można powiedzieć postarzałam się, posmutniałam, nie mam już tej siły i determinacji co kiedyś. Niegdyś byłam znana, jako osoba nie do zdarcia, nie do zatrzymania, z energią, która mogłaby ożywić kompletne miasto.  Dzisiaj popadłam w rutynę. Wstawanie mniej więcej godziny piątej, lekkie śniadanie, ubranie się i wyjście z domu na autobus. W tygodniu szkoła, w weekend praca, w wolnych chwilach spotkanie z dobrymi znajomymi. Nie mam już czasu na realizowanie prywatnych marzeń, kontynuowanie pasji, treningi. Zaczęłam niezdrowe odżywianie, bo było one dla mnie bardziej intuicyjne i wygodniejsze, pomimo, że niegdyś moją pasją było gotowanie. Zrezygnowałam z pasji na rzecz wygody i oszczędności czasu, co diametralnie odbiło się negatywnie na moim zdrowiu i kondycji. Mówią- jestem tym, co jesz i to w chwili obecnej jest prawda. Zła dieta doprowadziła mnie do jeszcze gorszego samopoczucia, zaniku charyzmy, po odkryciu nadmiaru zbędnych kilogramów na udach, pośladkach, brzuchu. Zrezygnowałam ze wszystkiego, poddałam się temu szaleństwu. Kiedy jesteś młody to walczysz, starasz się, wydaje Ci sie, że możesz wszystko przemienić, każda pasja, każda decyzja to najważniejsza rzecz w życiu. Kiedy jesteś dorosły, zaczynasz pracę, rutyna pochłania Cie zupełnie, jesteś uwięziony w martwym kole i zaczynasz na wszystko patrzeć okiem krytycznym, z niedowierzaniem i z brakiem jakiejkolwiek nadziei na poprawę czegokolwiek. Przestajesz eksperymentować, ryzykować. Nie chcesz już wydawać pieniędzy na zabawę, wolisz oszczędzać i kisić się w tym świecie nudy. silosyzbozowe.pl.